တစ္ေန႔ၾကေတာ့ ညီျဖစ္သူကစဥ္းစားတယ္ ။ “ အင္း လယ္ေျမက ထြက္တဲ့ သီးႏွံ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကို ဒီလို ညီညီမွ်မွ် ခြဲေ၀ေနတာ အဆင္မေျပလွဘူး ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ငါက တစ္ေယာက္တည္းေနတာ ျပီးေတာ့ ငါ့လိုအပ္ခ်က္က နည္းနည္းေလး ငါ့အကိုက အိမ္ေထာင္သည္မိသားစုနဲ႔ဆိုေတာ့ ငါ့အကိုအတြက္ငါ တစ္ခုခုစဥ္းစားရမယ္ ” အဲဒီလိုေတြးျပီး ညတိုင္းညတိုင္းမွာ ညီျဖစ္သူက သူ႔အကိုအတြက္ဆိုျပီး သူ႔ရဲ႕ စပါးက်ီထဲက စပါးတစ္အိတ္တစ္အိတ္ကို ကြင္းျပင္ထဲကေန တိတ္တဆိတ္ထမ္းျပီး သူ႔အကို ရဲ႕စပါးက်ီထဲသြားသြားထည့္ခဲ့တယ္ ။
အဲဒီအေတာအတြင္းမွာလည္း အကိုျဖစ္သူ အိမ္ေထာင္သည္ကလည္းစဥ္းစားတယ္ ။ “ အင္း သစ္သီး၀လံေတြနဲ႔ ရတဲ့ေရာင္းခ်ေငြေတြကို ညီညီ မွ်မွ် ခြဲယူေနၾကတာ မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္ ငါက မိသားစုနဲ႔ ငါ့အိုမင္းလာတဲ့အခါ ငါ့မိန္းမက ငါ့ကိုေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္ ျပီးေတာ့ငါ့မွာ သားသမီးေတြလည္းရွိတယ္သူတို႔အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္တဲ့အခါ ငါ့ကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ၾကလိမ့္မယ္ ငါ့ညီေလးကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းသမားဆိုေတာ့ သူေနမေကာင္းျဖစ္ျပီးမက်န္းမာတဲ့အခါ သူ႔ဘယ္လို အဆင္ေျပပါ့မလဲ ” လို႔ေတြးျပီး ညတိုင္းသူကလည္း သူ႔စပါးက်ီထဲက တစ္အိတ္တစ္အိတ္ထမ္းျပီး သူ႔ညီေလးစပါးက်ီထဲသြားထည့္ခဲ့တယ္ ။
ဒီလိုနဲ႔ ရက္ေတြကုန္သြားျပီး ႏွစ္ေတြေျပာင္းလာခဲ့တယ္ ။ ညတိုင္းညတိုင္း သူတို႔ စပါးက်ီထဲကစပါးေတြ ထုတ္ယူေနပါရက္နဲ႔ ဘာလို႔ေလ်ာ့မသြားတာလဲဆိုတာကိုလည္းစဥ္းစားမရျဖစ္ေနခဲ့တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ---
တစ္ေန႔ေတာ့ ညေမွာင္ေမွာင္ထဲမွာ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္လယ္ကြင္းျပင္ထဲ ၀င္တိုက္မိၾကတယ္ ။ အဲဒီေတာ့မွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ံတစ္ေယာက္ၾကည့္ျပီး အျဖစ္အပ်က္အားလံုးကို နားလည္သြားၾကတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီး စပါးအိတ္ေတြပစ္ခ်လို႔ တင္းၾကပ္စြာေပြ႔ဖက္ထားလိုက္ၾကပါေတာ့တယ္ ။
