ကင္ပြန္းပင္ သုိ႔မဟုတ္ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ ပင္မွာ ဆူးရွိ၏။ အရြက္ မ်ားမွာကား ထြက္ေနၿပီး ေနရာအႏွံ႔ ေပါက္ေရာက္တတ္၍ လူသိမ်ားသည္။
ကင္ပြန္းရြက္မွာ ခ်ဥ္၊ ဖန္၊ ခါးအရသာ ရွိ၍ ႏွလုံးႏွင့္ သည္းေျခကုိ အထူးျပဳ၏။ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီ ခန္းေျခာက္ျခင္းကုိ ကာကြယ္ေပး၏။ အေၾကာကုိ သန္မာေစ၏။ ကင္ပြန္းရြက္ အႏုကုိ ခ်ဥ္ရည္ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဟင္းခ်ဳိအျဖစ္ လည္းေကာင္း ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ တတ္ၾက၏။
အထူးသျဖင့္ နာတာရွည္ အဖ်ားေရာဂါ သုိ႔မဟုတ္ နာတာရွည္ ေရာဂါ ခံစားေနရ သူမ်ား ခံတြင္း ပ်က္ေနပါက ငါးရံ႕ႏွင့္ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ ေရာခ်က္ထားသည့္ ဟင္းတစ္ခြက္သည္ ခံတြင္းကုိ အထူး လုိက္ေစသည္။ ေလကုိ ပြားေစ၏။ သည္းေျခကုိ ရႊင္ေစ၏။
ေသြး၀မ္း၊ လိပ္ေခါင္း၊ ဒူလာ ေရာဂါသည္မ်ား ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ ၾကမ္းႏွင့္ ထန္းလ်က္တုိ႔ကုိ သုံးခြက္ တစ္ခြက္တင္ ႀကိဳခ်က္၍ သုံးစြဲပါက ေရာဂါမ်ား သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေစ သည္။
၎ေဆးရည္ကုိ ရက္ရွည္မွီ၀ဲ သုံးေဆာင္ပါက အာ႐ုံေၾကာ အားေကာင္းေစ၍ ကုိယ္ေရာင္ ေရာဂါ၊ ေလးဖက္နာ ေရာဂါတုိ႔ ေပ်ာက္ကင္းေစ၍ ဆီးမွန္၊ ၀မ္းမွန္ေစသည္။ ၎ေဆး ရည္ထဲတြင္ ဆားဖုတ္ အနည္းငယ္ ထည့္ေသာက္ပါက ပန္းနာရင္က်ပ္၊ ေခ်ာင္းဆုိး ေရာဂါမ်ား ေပ်ာက္ကင္းေစသည္။
ကင္ပြန္းသီးကုိ တေရာ္ႏွင့္ စပ္၍ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ အျဖစ္ အသုံးျပဳပါက သန္း၊ ေဗာက္၊ ဒက္တုိ႔ ကင္းေ၀းေစ၍ က်က္သေရ တုိးေစသည္။ ဆံပင္ကၽြတ္ျခင္း၊ ဆံပင္ျဖဴျခင္း ကုိလည္း ကာကြယ္ ေပးသည္။
ကင္ပြန္းသီး ျပာခ်၍ အုန္းဆီႏွင့္ ေရာကာ လိမ္းေဆးအျဖစ္ အသုံး ျပဳပါက ၀ဲစုိ၊ ၀ဲေျခာက္၊ ႏွင္းခူအစုိ၊ အေျခာက္၊ ဘင္၊ ဂၽြတ္ႏွင့္ ဂရင္ဂ်ီနာ တုိ႔လည္း ေပ်ာက္ကင္းေစသည္။
