တန္ခူးလဆန္း ၃ ရက္ ဧၿပီ ၁၃ ရက္ အတာဦး ႏွစ္ဦး ခ်ိန္ခါ မဂၤလာသမယ သႀကၤန္ အႀကိဳေန႔မွ စ၍ ျမန္မာ့႐ိုးရာ ေရသဘင္ပဲြ ဆင္ယင္ ႏဲႊၾကေပမည္။
စိၾတနကၡတ္ႏွင့္ မိႆရာသီ အခါညီ၍ ျမန္မာလ ၁၂ လတြင္ အစဦးဆံုး (ပထမ)လ ျဖစ္သည့္ တန္ခူးလတြင္ ''ႏွစ္သစ္ကူး''ပဲြ ဆင္ယင္ ႏဲႊၾကသည္။ စံုနံ႔သာၿမိဳင္ဦးေၾကာ့က ''လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ သင္းပါဘိ၊ ဆန္းသေလာက္ မလင္းႏုိင္ဘူး၊ ပန္းပိေတာက္မင္း..'' ဟူ၍ဖဲြ႕ဆို ခဲ့သလို ''အတာေရႏွင့္ ပိေတာက္ဝါ'' သည္ ပဏာတင့္ ၾကေပ၏။ အတာေရ သဘင္ ဆင္ယင္ရာ ႏွစ္ဦးမဂၤလာ ကာလတြင္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ ဓေလ့မွာ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားျဖင့္ အလွဴဒါန ျပဳၾကသည္။ မိဘ၊ ဆရာသမားမ်ား၊ သက္ႀကီးရြယ္အို မ်ားကို ေခါင္းေလွ်ာ္ေပးျခင္း၊ ေျခသည္း လက္သည္း လွီးျဖတ္ ေပးျခင္း၊ အေမႊးနံ႔သာျဖင့္ ကန္ေတာ့ျခင္း၊ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္၊ ေစတီေတာ္မ်ားကို ေရျဖင့္ သပၸာယ္ ပူေဇာ္ၾကျခင္း၊ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ ကဲြၽ၊ ႏြားမ်ား၊ ငါးမ်ား ေဘးမဲ့လႊတ္ျခင္း၊ စတုဒိသာ ေကြၽးေမြးျခင္း၊ အလွဴျပဳျခင္းႏွင့္ မဂၤလာရွိေသာ ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳၾကသည္။ လူငယ္ဘဝ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ခ်စ္ခင္ က်ီစယ္မႈျဖင့္ ေရကစား ၾကရာတြင္ အေျပာအဆိုမွ အစ ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႕စြာ ေမာင္ႏွင့္ႏွမ အသြင္ ဆက္ဆံၾကသည္။ ေရစို၍ အေနမခက္၊ ပ်ဳိေမတို႔ အရွက္မရေစေအာင္ သေျပခက္ႏွင့္ အေမႊးနံ႔သာေရ ပက္ဖ်န္း ေရကစား ၾကသည္။ ျမန္မာတို႔သည္ ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားေသာ လူမ်ဳိး၊ အဆင့္အတန္း ရွိေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္ ေလရာ အလြန္မဂၤလာရွိၿပီး ယဥ္ေက်းမႈ ရွိေသာ သႀကၤန္ပဲြေတာ္ကို ''ေကာင္းျမတ္ေသာ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလ္ အျဖာျဖာ မဂၤလာ အေပါင္းနဲ႔ က်င္းပႏိုင္ခဲ့ ၾကသည္။
ယေန႔လူငယ္ ေမာင္မယ္မ်ားသည္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆန္႔က်င္၍ သ႐ုပ္ပ်က္၊ ဓေလ့ပ်က္ အသြင္မ်ားေၾကာင့္ အတာ သႀကၤန္မွာ ဆင္ျခင္စရာ တင္ျပလိုသည္။
ေရပက္ ကစားရာတြင္ ေမာင္ႏွင့္ႏွမ အသြင္ မေဆာင္၊ အရွက္ဣေႁႏၵမထိန္း ထိခိုက္ေအာင္ ေရကစား ၾကသည္။ ဝတ္စား ဆင္ယင္ရာတြင္လည္း ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆန္႔က်င္ ေလာ္လီ ေဖာက္ျပန္ၾကသည္။ အေျပာအဆို မ်ားမွာလည္း တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္သည္ထက္ ပို၍ ရင့္သီး ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားမ်ား သံုးစဲြလာၾကသည္။ ပို၍ဆိုးဝါးေသာ အခ်က္မွာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ အရြယ္ေလးမွာပင္ အရက္ေသစာမ်ား ေသာက္စား မူးယစ္ၿပီး ေရကစားၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ေနပူပူ ေရရႊဲရႊဲ၊ အရက္အမူး လြန္ၿပီး ဒုကၡ ေရာက္ၾကသူေတြ၊ အရက္ အလြန္အကြၽံ ေသာက္စားၿပီး ယာဥ္ေမာင္းႏွင္ ၾက၍ ဒုကၡ ေရာက္သူေတြ၊ အခ်င္းခ်င္း ခုိက္ရန္ေဒါသ ျဖစ္ၾကရတာေတြ သႀကၤန္မွာ မျမင္ခ်င္ မေတြ႕ခ်င္ အဆံုး ျဖစ္ရသည္။ အတာႏွစ္ဦး မဂၤလာ အခ်ိန္မွာ အရက္ေသာက္စားၿပီး ၾကမ္းတမ္းမႈျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္မႈမ်ား၊ ႐ိုင္းစိုင္းမႈ မ်ားႏွင့္ မျပဳသင့္ အထူး ဆင္ျခင္ သင့္လွသည္။ မိမိတို႔ သားသမီးမ်ားကို တားျမစ္ ဆံုးမမႈ နည္းပါးေသာ မိဘမ်ားရဲ႕ အားနည္းခ်က္မ်ားလည္း ပါဝင္သည္။ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးဟု ဆိုရေစျငား ယခုလို တစ္ႏွစ္မွာ အလြန္ ႀကံဳရခဲတဲ့ မဂၤလာ အခ်ိန္မွာ (အရက္) ေရာင္းခ် ျခင္းကို ေမတၱာရပ္ခံ ပိတ္ပင္ ထားသင့္သည္။ အရက္ကို တားဆီးျခင္းသည္ ''အမွားမ်ားစြာ'' ကိုမျဖစ္ရန္ တားဆီး ျခင္းႏွင့္ ညီမွ်သည္မို႔ စဥ္းစား သံုးသပ္ဖို႔ လိုသည္။
႐ိုးရာ သႀကၤန္ ယဥ္ေက်းမႈကို ဗဟိုမ႑ပ္မွာပင္ ဆို၊ က၊ သံခ်ပ္ထုိး၊ ေရကစား႐ံုႏွင့္ အေပၚယံ ထိန္းသိမ္း မႈျဖင့္ မလံုေလာက္ ႏိုင္ပါ။ သႀကၤန္တြင္းမွာ ဥပေဒအရ အေရးယူစရာ ရွိရင္လည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ ေနာင္မွတ္သား သတိထား ေလာက္ေအာင္ အေရးယူမႈမ်ား ျပဳၿပီး မိဘ၊ ဆရာမ်ား ကလည္း သား၊ သမီး၊ တပည့္မ်ားကို ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္၊ ဆင္ျခင္ရန္၊ ဆံုးမ ပဲ့ျပင္မႈမ်ားျဖင့္ အေလးထား သင့္သည္။
ေခတ္ကာလပဲေလဟု ေခတ္ကို ပံုခ်ၿပီး ဥေပကၡာ ျပဳမလိုက္ေလ်ာ သင့္ပါ။ ေခတ္ကာလသည္ လူအေပၚမွာသာ ေကာင္းဆိုး ႏွစ္ျဖာ တည္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အသိဥာဏ္မၾကြယ္၊ အေတြ႕အႀကံဳ ႏုနယ္ေသာ လူငယ္မ်ားကို အသိဥာဏ္ရင့္ အေတြ႕အႀကံဳ ရွိေသာ မိဘ၊ ဦးႀကီး၊ လူႀကီးမ်ားက ဆံုးမပဲ့ျပင္ သတိေပး လမ္းၫႊန္ ၾကရမွာ တာဝန္ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာတို႔၏ ျမန္မာ့႐ိုးရာ မဂၤလာပဲြေတာ္ကို ယဥ္ေက်းမႈ ဖံုးလႊမ္း၍ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ အျဖာျဖာႏွင့္ သာသာယာယာ စည္စည္ကားကား ေပ်ာ္ရႊင္စရာမ်ား ႏွင့္သာ ထိန္းသိမ္း တည္ေဆာက္ ၾကရမွာ ျမန္မာ လူမ်ဳိးတို႔ တာဝန္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ သႀကၤန္ပဲြကို ''အရက္သႀကၤန္'' ''ဒုစ႐ိုက္ သႀကၤန္'' အျဖစ္ အက်ည္းတန္ အ႐ုပ္ဆိုး၊ ဂုဏ္ညိႇဳးႏြမ္းမႈ မျဖစ္ေအာင္ ''ျမန္မာ'' လူမ်ဳိးတို႔၏ တာဝန္ ျဖစ္သည္။
အစဥ္အလာ ယဥ္ေက်းမႈ ဒို႔ေခတ္က်မွ မယဥ္ေက်းမႈ မျဖစ္ေစရန္ ဆင္ျခင္ ေစာင့္ထိန္း သင့္ပါေၾကာင္း တင္ျပ အပ္ပါသည္။ ။
