ညေနခင္းအခ်ိန္က ခါတိုင္းႏွင့္မတူပဲ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနေလသည္ ။ ေလတခ်က္ေ၀ွ႔လိုက္တိုင္း သစ္ရြက္ မ်ားက ဟိုဟိုဒီဒီေၿပးလႊားေနၾကေလသည္ ။ မၾကာမီ ေန၀င္ေတာ့မည္ ၿဖစ္၍ လိေမၼာ္ေရာင္ ေကာင္း ကင္ၾကီး ေနာက္ တြင္ အိပ္တန္းပ်ံမည့္ငွက္မ်ား ဟိုတစ္စုဒီတစ္စု တိတ္ဆိတ္စြာ ပ်ံသန္းေနၾကေလသည္ ။ အိုမင္းရင့္ ေရာ္ေနေသာ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ေအာက္ရွိ ခံုတန္းလ်ားေလး တစ္ခုေပၚတြင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေကာင္ မေလး တစ္ေယာက္ ထိုင္ေနၾကေလသည္ ။ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာေပၚ၀ယ္ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ စိုး ရိမ္မႈ တစ္မ်ိဳးႏွင့္ ထိတ္လန္႔ေနဟန္ ညွိဳးေလ်ာ္လွ်က္ရွိ၏ ။
" ဒီမွာ ေမာင္... နင့္ကို ငါအေရးတၾကီး ေမးစရာရွိတယ္ နင္အမွန္အတိုင္းေၿဖေပးပါ "
ေကာင္မေလးအသံဆံုးေတာ့ ေကာင္ေလးက ေမာ့မၾကည့္ပဲ ေခါင္းငံု႔လွ်က္
" နင့္ကို ငါ ဘယ္တုန္းကမ်ား ညာခဲ့ဖူးသလဲ သီတာရယ္ "
ဟု တိုးတိတ္စြာ ေၿပာေလသည္ ။
" ေကာင္းၿပီေလ ေမာင္.. နင္ငါ့ကို ဘာလို႔ ခ်စ္ခဲ့တာလည္းဟင္ "
" ........................"
" ေမာင္..ေၿဖေလ ..."
( အခ်စ္မွာ ဘာေၾကာင့္ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းၿပခ်က္ လိုလို႔လားကြယ္.. ငါက နင့္ကို ခ်စ္လုိ႔ကို ခ်စ္ခဲ့တာေပါ့ သီတာ ရယ္ ) ဟု ေကာင္ေလး စိတ္ထဲတြင္ေၿပာေနမိေလသည္ ။
" ေမာင္ ဘာလို႔မေၿဖတာတုန္း "
" မေၿဖတာမဟုတ္ဘူး သီတာ ေမးခြန္းကိုက အေၿဖမရွိတာပဲ "
" ဘာရယ္.. ဘုရားေရ..ကၽြန္မကို ေမာင္ ဘာေၾကာင့္ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့အေၿဖကိုေတာင္ မေပးႏိုင္ ေတာ့ဘူး လား ေမာင္ .. ဒါနဲ႔မ်ား ေမာင့္ရဲ႔ဘ၀ထဲကို ကၽြန္မ ဘယ္လို ခြန္အားမ်ိဳးနဲ႔ တိုး၀င္ရမလည္း ေၿပာပါဦး "
ေကာင္ေလးက ေၿဖးညွင္းစြာေမာ့ရင္း ေကာင္းကင္သို႔ အဓိပၸါယ္မဲ့ ေငးေမာၾကည့္ေနေလသည္ ။
" သီတာ ..ေမာင့္ကို ဘာလို႔ အဲဒီေမးခြန္းေမးရတာလည္း "
" ဟင္း..ဟင္း..ေမာင္ကသိပ္ရယ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ ေမာင္ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေလ သီတာတို႔ အခုတြဲေနတာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီ ေနၿပီ ေမာင့္ဖက္က သီတာကို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ထားမယ္ဆိုတဲ့စကား ေမာင္သီတာ့ကို ဘယ္တုန္းကမ်ား ေၿပာခဲ့ ဖူးသလဲ ေမာင္ဟာအခ်ိန္ရွိတိုင္း ဒီစာေတြကဗ်ာေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတယ္ ဒီမယ္ေမာင္ ေမာင္သိ ထားဖို႔က သီတာ့ကိုေနာက္အပတ္က်ရင္ အိမ္က သေဘာတူတဲ့လူနဲ႔ ေပးစားေတာ့မယ္ ဒါေပမယ့္ ေမာင္သိ ထားဖုိ႔က အေမတို႔က ဒီကိစၥကို သီတာသေဘာမတူပဲနဲ႔ ဘာမွမလုပ္ဘူးတဲ့ သမီးေကာင္ေလးက သမီးကို ဘယ္ ေတာ့ လက္ထပ္မွာလည္းတဲ့ သူက ဘာအလုပ္လုပ္သလဲတဲ့ အဲဒီအေၿဖေတြကို ငါ မေၿဖႏိုင္ခဲ့ဘူးေမာင္ နင္ငါ့ကို ဘယ္ေတာ့လက္ထပ္မွာလည္းဆိုတာ ငါမသိဘူးေမာင္ ဒါေပမယ့္ ငါ နင့္ကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္...ငါငါ...ဘယ္အခ်ိန္ထိဒီအတိုင္းဆက္ေနရဦးမလဲ ..နင့္ကို ငါက ကဗ်ာဆရာလို႔ေၿပာေတာ့ အေဖက ငါ့ကို ခနဲ႔သလိုလုိရွုတ္ခ်သလိုလိုနဲ႔ တခ်က္ပဲၾကည့္ခဲ့တယ္ ...ဒါေပမယ့္ အဲဒီအၾကည့္ဟာ ငါ့ကို နင့္ေကာင္ ကဗ်ာ ေတြ စာေတြေရးတဲ့ေကာင္က နင့္ဘ၀ကို ဘာအာမခံခ်က္မ်ား ေပးႏိုင္သလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြေမးၿပီး ရင္၀ကို ဓါးနဲ႔ ထိုးေနသလိုပဲဟာ.. ဒါေတြကို နင္သိလားေမာင္ "
" ေတာ္...ေတာ္ပါေတာ့သီတာရယ္ "
" မေတာ္ႏိုင္ဘူးေမာင္ ငါနင့္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြစာေတြေရးတဲ့အလုပ္ကို ဘယ္တုန္းကမွ အထင္မေသးခဲ့ပါဘူး ..ဒါေပ မယ့္ေမာင္ရယ္ ငါတို႔က လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ေနတာေလဟာ ..ဒီေတာ့ လူေတြလက္ခံထားတဲ့ ဂုဏ္ေတြ ေငြေတြေတာ့ရွိရလိမ့္မယ္ ..ေမာင္..ထမင္းေရအတူလွ်က္ရပါေစရဲ႕ တူႏွစ္ကိုယ္တဲအိုပ်က္မွာေန ဆိုရ ေလာက္ေအာင္ေတာ့ ငါမမိုက္မဲေသးဘူးေမာင္..ဒီေတာ့ နင္ငါ့ကို အေၿဖတစ္ခု ၿပတ္ၿပတ္သားသားေပးပါ နင့္ရဲ႕ ကဗ်ာေရးတဲ့အလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္မလား ငါ့ကိုစြန္႔လႊတ္မလား နင္ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္ငါ့ကို လပ္ထပ္ယူမလည္း အဲဒီလို ေမးတဲ့အတြက္ ငါ့ဖက္က သိကၡာ အမ်ားၾကီးက်ပါတယ္ေမာင္ အဲဒီအေၿဖႏွစ္ခုကို နင္ေၿဖေပးပါ "
" ...................."
" ေၿဖေလေမာင္ရဲ႕ "
ေကာင္မေလးက မ်က္ရည္၀ဲ၀ဲ အသံတုန္တုန္ရီရီၿဖင့္ေမးေနေလသည္ ။
" ေမာင္..ေၿဖေလဟာ "
" သီတာ..ငါ...ငါ "
" ေတာ္ေတာ့ေမာင္..ငါ...ငါ နင့္ကို သိပ္မုန္းတယ္သိလား ..နင္င့ါကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲဟ နင့္ကဗ်ာ ေတြက ငါ့တို႔ အခ်စ္ေတြထက္ပိုၿပီး ေလးနက္ခဲ့လို႔လား ...နင္...နင္ သိပ္ရက္စက္တယ္ "
" သီ..တာ..ငါ ..ငါ ရွင္းၿပပါရေစဦးဟာ နင္ေသခ်ာနားေထာင္ပါ တကယ္ေတာ့ နင္နားမလည္တာပါ သီတာရယ္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အခ်စ္နဲ႔ ဘ၀ကို ေရာေထြးပစ္တတ္ၾကတယ္ "
ေကာင္ေလးက စကားကို ခဏရပ္ၿပီး ေၿမၿပင္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတယ္ ။ ေကာင္မေလးကလည္း ခံစားခ်က္မဲ့သြားတဲ့ မ်က္၀န္းေသေတြနဲ႔ ေၿမၿပင္ကို စိုက္ၾကည့္လို႔
" ငါနင့္ကို ခ်စ္တယ္ ဒါဟာ မွန္ေသာသစၥာစကားပဲ နင္က ကမၻာေပၚမွာ တစ္ဦးတည္းေသာ ငါ့ရဲ႕ခ်စ္သူပါ ..ဒါေပ မယ့္သီတာရယ္ နင္လိုခ်င္တဲ့ ဂုဏ္ေတြေငြေတြဟာ အစကတည္းက ငါ့မွာမရွိတဲ့အရာေတြပဲဟာ နင္လည္း ဒါကိုသိပါတယ္ ..အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္ နင့္ကိုလည္း ငါ့ဘ၀ထဲ ဆြဲမေခၚရက္ပါဘူးဟာ ...ဒီေတာ့ ဘ၀ဆုိတဲ့ အရာထဲကို ၀င္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ နင္စိတ္ခ်မ္းသာသလိုသာ ဆံုးၿဖတ္ပါ ငါနာခံပါ့မယ္...ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာကိုေတာ့ ငါမ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူး သီတာ ကဗ်ာကငါ့အသက္ပါ "
" ေတာ္..ေတာ္ေလာက္ၿပီ ေမာင္..ငါ..နားလည္ပါၿပီ ဟုတ္တာေပါ့ ..ငါက အခ်စ္နဲ႔ဘ၀ကို ေရာေထြး မိသြား တာကိုး...ဒီေတာ့ငါအိမ္က သေဘာတူတဲ့ လူနဲ႔ပဲ လက္ထပ္ေတာ့မယ္.. ခ်စ္တာကေတာ့ နင့္ကိုပဲေပါ့ဟာ ဘ၀အ တြက္ ငါအိမ္ေထာင္ၿပဳမယ္ ဒီညေနေလးမွာငတ္အခ်စ္ကို ငါအေသသတ္လိုက္ၿပီ နင္ကေတာ့ နင့္ကဗ်ာေတြနဲ႔ ေန ရစ္ဦးေပါ့ ....သြားေတာ့မယ္ ေမာင္ရယ္...Good bye "
ေကာင္မေလးက ထိုင္ခံုေပၚမွ ထ၍ တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာသြားေလသည္ ။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ခဏေနမွ ေခါင္း ငိုက္စိုက္ခ်၍ ေကာင္မေလးထြက္ခြာသြားရာႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္အရပ္သို႔ ထြက္ခြာသြားေလသည္ ။ ခဏေနေတာ့ သူတို႔ထိုင္ခဲ့ေသာထိုင္ခံုေလးေပၚတြင္ သစ္ရြက္ေၾကြေလးႏွစ္ရြက္ ေလတိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ေ၀့၀ဲေ၀း လြင့္သြား ေလေတာ့သည္ ။ ဆန္႔က်င္ဖက္ ႏွလံုးသားတစ္စံုႏွင့္ ေကာင္ေလးႏွင္ေကာင္မေလးရဲ႕ရင္ထဲမွာေတာ့ ႏွလံုးသား ေတြ ၿပိဳက်ပ်က္စီးခဲ့ၿပီဆိုတာကိုေတာ့...................။
