ႏွလံုးသားက ေတးေဟာင္းတစ္ပုဒ္
ျပန္လည္တမ္းတသီက်ဴးရင္း
အလြမ္းရတု ပုိဒ္စံုအတြက္
ေတးသစ္တစ္ပုဒ္ ေရးဖြဲ႕မိတယ္။
ႏွင္းစက္ေတြေ၀့၀ဲေနတ့ဲ
သည္ေဆာင္းမနက္ခင္းတစ္ခု
ေႏြးေထြးလက္တစ္စံုမွာ
ေအးစက္စက္အေတြ႕နဲ႔အတူ
မ်က္၀န္းညိဳမွာလည္း
ျမဴေတြဆုိင္းခဲ့ေတာ့
လမ္းခြဲရပ္၀န္းက ပိုလို႔အက်ည္းတန္ခဲ့။
စက္၀န္းတစ္ခုရဲ႕
အနားသတ္မ်ဥ္းေပၚက
ႏွလံုးသားတစ္စံုရဲ႕ဆံုမွတ္
ေသြဖည္သြားခဲ့တာ
ခ်စ္ျခင္းဗဟုိမွ နားလည္မႈအကြာအေ၀း
မညီမွ်ခဲ့လို႔မ်ားလား။
ႏွင္းေတြလည္းက်ေနၿပီ
ျမဴေတြလည္း ရစ္ဆုိင္းေနၿပီ
ႏွလံုးသားက ျမဴေတြလည္း
ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနတာ
ၿပိဳေတာင္ၿပိဳေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕
သူ႔ကို လြမ္း... ေနမိတာေလ။
