၁။ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ၊
တစ္လမွာ တစ္ရက္၊
တစ္ရက္မွာ တစ္မနက္သာ
အလွဆင္ခြင့္ ရေပမယ့္
ငါ့သစၥာကို ေသြမဖီ ခ်င္ဘူး၊
ရြက္ႏုေ၀ၿပီးရင္ ငုံဖူးမယ္၊
ငုံဖူးၿပီးရင္ ပြင့္မယ္၊
ပြင့္ရင္းနဲ႔ ေလာကကို အလွဆင္မယ္၊
ၿပီးရင္ေတာ့ လြင့္ေၾကြ ရတာ မဆန္းေတာ့ဘူး၊
၂။ လူသားေတြကေတာ့
လိမ္ညာလိုက္ လွည့္ပတ္လိုက္၊
ေကာက္က်စ္လိုက္၊ ယုတ္မာလိုက္နဲ႔
ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၊
လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ၿပီး
အေျပာနဲ႔ အလုပ္ တစ္ျခားစီ၊
ေနရတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလးမွာ
အတၱ ေမြးျမဴေရး ကိုယ္စီနဲ႔
အခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ေနၾကတာ၊
ဘယ္မွာလဲ.. သစၥာ၊
ဘယ္မွာလဲ .. အၾကင္နာ၊
ဘယ္မွာလဲ.. ေႏြးေထြးတဲ့ ကရုဏာ
ငါ…ရွာေဖြရင္း
တရားက်လိုက္တာ ..
၃။ ကြာျခားခ်က္က အမ်ားႀကီး မဟုတ္ပါဘူး
ငါက…
ငါ့ဘ၀ကို စေတးၿပီး
ေလာကကို အလွဆင္တယ္၊
လူေတြက…
အမ်ားကို စေတးၿပီး
ကိုယ့္အတၱကို အလွဆင္တယ္၊
ေလာကကုိ တစ္ခဏသာ..
အလွဆင္ခြင့္ ရေပမယ့္
ငါ.. သစၥာ ရွိခ်င္တယ္…
