လိႈင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္၊ လႈိင္းသက္ရာဆင္း။
ဆင္းရလည္း မသက္သာ
အုန္းလက္ေၾကြ ေရေပါေလာ၊ ေမ်ာစုန္လို႔ လာ
အဆင္းနဲ႔အလာ၊ေဗဒါမ အေတြ႔
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နေဘး၊ ေဆာင့္ ခဲ႔ရေသး။
ေဆာင့္ခဲ႔လဲ မသက္သာ
ေနာက္တခ်ီ ဒီတစ္လံုးက ဖုံးလိုက္ျပန္ပါ႔
ျမဳပ္ေလေပါ႔ ေပၚမလာ၊ မေဗဒါအလွ
တစ္လံကြာ လႈိင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ျပန္ရ။
ေပၚျပန္လည္း မသက္သာ
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္ငယ္ထဲက
ဘဲထြက္လို႔လာ။
ဘဲအုပ္ကတစ္ရာ ႏွစ္ရာ
ေဗဒါက တစ္ပင္ထဲ(တည္း)
အယက္ အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ၊
ပန္းပန္လ်က္ပဲ။
( ေဇာ္ဂ်ီ )
